اين هفته اونقدر سريع گذشت.اونقدر توی خودم و روزمرگی ها م و بالا و پايين رفتن اوضاع درسی و روحيم غرق بودم که نفهميدم هفت روز گذشته و من يک ساعتم ننشستم با مامان حرف بزنم.يک هفته گذشته و من هر شب اونقدر خسته بودم که حتی يکبار مجال شوخی و شيطونی با داداشامو پيدا نکردم.حتی وقت نکردم يا يادم رفته که مثل قبل بشينم يه ذره با بابا دردل کنم.غر بزنم.

ه ف ت ر و ز......حتی يکبار قلم توی دستم نگرفتم که يه تک بيت بنويسم.يا اون داستانکايی رو که هی رفتن و اومدن و توی ذهنم سرک کشيدن اما ديدن خبری از نشستن روی صفحه نيست و رفتن و ديگه نيومدن!

همين امروز صبح هم اون مورچه سياهه که نمی دونم چطوری از توی کتاب "برهنه در باد" -که اينروزا دارم می خونمش- سر در آورده بود، اينقدر روی کلمه ها و روی انگشتام رژه رفت ، اونقدر با چشای نداشتش به من التماس کرد که بنويسمش. اما ننوشتمش...نتونستم...نمی شد...توی تاکسی که جای خاطره نويسی اونم از يه مورچه نيست.يا وقتی که آدم نشسته پشت مانيتور و داره تند تند مقاله می خونه که بره واسه استاد پروژش توضيح بده که وقت سرايش شعر  ..يا  شب موقع برگشتن توی خط واحد که از خستگی آدم نمی تونه گردنشو راست نگه داره اونم تو تاريکی....يا حتی ظهرا توی سلف....اصلا ديگه مگه فرصتی مونده که من دفتر خاطراتمو بنويسم...خدا جمعه ها رو حفظ کناد!حداقل از يه صبح تا ظهر می تونم سرو ته همه خاطره ها و حوادث طول هفته رو با دو سه صفحه سر هم بيارم!...هيچ کس هم نمی فهمه...اصلا خودمم مکنه يادم بره که اين خاطره ها که توی سررسيد وارد ميشن تقلبين!اصل نيستن! همشون با تاخير داره نوشته ميشه.اصلا اينا رو بی خيال.شعرو چيکارش کنم.يا اين داستانايی که وقت تولدشونه و من جديشون نمی گيرم.می ترسم همشون بميرن....

اِ اِ اِ...چرا اينقدر پوستم خراب شده..چن وقت بود توی آينه نيگا نکرده بودم... اين هفته اونقدر سريع گذشت که من يادم رفت ...همممممم.....که...

(داره می گه بنويس :اونقدر توی خودم غرق شدم که يادم رفت رسيدم به پنج شنبه و بازهم بايد بنويسم  اول درووود چون هميشه...)

 

*   *    *

 

بانوی شعرهای تو خواهد شد این زن که از هوای تولبریز است<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

این زن که یخ زده است ولی قلبش از هرم دست های تو لبریز است

 

این زن که شاعر است ولی انگار غیر از تو هیچ ...هیچ نمی داند

حرفش...ترانه اش...غزلش یکسر، از نام آشنای تو لبریز است

 

این زن که جز تو هیچ حضوری را در بطن سرد خانه نمی خواهد

حتی سکوت ممتد دلگیرش یکریز از صدای تو لبریز است

 

این زن که بی نهایتی از عشق است در لحظه های روشن رویایی

وقتی نگاه می کنی و چشمش از چشم بی ریای تو لبریز است

 

وقتی نگاه می کنی و هرجا رد شعاع چشم تو می ماند

گلدان پشت پنجره می خندد، آیینه از صفای تو لبریز است

 

*  *  *

 

از راه می رسی و به پای تو پروانه های غمزده می رقصند

ابلیس از حضور تو می سوزد، سجاده از خدای تو لبریز است

 

بانوی شعرهای تو خواهد شد با تو سفر به آینه خواهد کرد

این زن که دست های پر از نورش عمریست از دعای تو لبریز است

 

/ 72 نظر / 4 بازدید
نمایش نظرات قبلی
گلاره

پريا جان سلام! معلومه که خوبی! پرسيدن نداره!!! هميشه خوب باشی و همينطور فعال و پر خروش که زندگی يعنی همين. قربانت.

ashkan

با عرض ادب خدمت دوست خوبم اميدوارم سلامت باشيد خيلی وقته از شما خبری نيست منتظر شما هستم****هنوز دو از ايران

م. آشنا

غزل بدی نبود اما به شما نمی آمد!! اين زن این زن که ميگی منظورت خودتی؟ بهت نمیاد دخترخانم!!!!!!

ايلشن جلاسي

سلام به پریا خانم ! بله شعر اشتباه چاپ شده من شهرستان هستم و يکی از دوستام زحمت صفحه را کشیده که درست آن مصراع اين است که فورا تصحيح می کنم (( يک عمر بود منتظزت بودم )) که بود آن افتاده از اينکه سر زديد ممنونم و باز هم خواهم آمد

مژگان بانو

سلام بانو. اين روزها حال درست و حسابی برای دعوا و گيس کشی ندارم. بذار گيسهات خوب بلند بشه. بعد ببافشان من قول می دهم که يواش بکشم تا جيغ نکشی بعد ببينيم باز هم دوستيم يا نه. راستی من می دهم با شماره ۴ سرم را از ته بزنند.

بوتیمار

سلام.............................خوبی پريا جان..................واقعا سر نزدن به شما برای خودم گناهی است نابخشودنی..................ولی باحال تر گناه نابخشودنی خدا از خلق بندگانی مثل من امثال من است..................................مگه خدا نبايد اشتباه کنه.....................مگه ميشه...........شيطون مگه اشتباهش نبود.........حالا خودش ماست مالی کرده.....................راستی همه چی گفتم ولی از غزلت تعريف نکردم.........کاری که همه کردن...........ديگه تکرار مکررات ....................ولی بهم چسبيد ها...................فردا بازم پنجشنبه هست...........ببين چقدردير کردم....پايدار باشيد

سایه های شرجی

سلام از شما بی خبريم.ديگه هر چی دس دس ميکنيم نميشه بريم اون بالاها. راستی پنجشنبه نزديکه ها . منکه روزی ندارم ولی شبم اونم چه شبی!!!.ايندفعه ديگه کم ننوشتم..تا بعد

رامين

سلام.... قبلا در مورد غزل گفتم زيبا بود .... من هم به روزم سر بزنيد .... منتظر نظرات شما هستم... بدرود

شادي

سلام: اولين بار است که به اينجا سر مي زنم. من هم درباره ی این مسابقه شنیدم . آیا می توانید اطلاعات بیشتری را در اختیار من قرار دهید ؟ من هم کلبه ي کوچکي دارم. خوشحال مي شوم که بياييد و نظرتان را درباره ي سياه مشقهايم بگوييد !! با تشکر شادي

فريده

سلام... خوبی؟! چی کار ميکنی با زحمتهای من؟! يه ميل فرستادم و آف گذاشتم... اون يکی رو بيخيال شو! اون مطلب رو ميگم! خب؟!...